04 مايو 2010
Posted in
ركن جدو كرمشة -
ركن جدو كرمشة
ازيك ياجدو كرمشه.انا شاب عندى 22 سنه انا فكرت اكثر من مره انى ما احكيش مشكلتى لحد واكتبها هنا لعدده اسباب من ضمنها فقدت الامل فى حلها وانى مفيش فايدة مش فارق معايا ترد عليا اولا بس قلت احكى وخلاص كانى بكلم نفسى
انا مشكلتى بالنسبه لمشاكل الناس مشكله ضغيره او لا تكاد ان تكون مشكله المشكله هى انى بدور على ربنا ومش لقيه انا عايش فى المشكله دى ليا اكثر من 5 سنين من فتره الثانويه العامه كنت بروح قداسات عادى واتناول واحضر اجتماعات واروح رحلات وكل دة وانا مش حاسس انى ربنا معايا مرت عليا ديقات طلبت انه يكون معايا وبكيت بس مكنتش واثق انه هيكون معايا بس طلبته وقلت جوه نفسى مينفش تقول كدة .
كدة هو مش هيكون معاك ومشيت على هذا المنوال لحد ما وصلت للفتره الجامعيه وانا بقنع نفسى انه هو معايا وكنت بمارس اسرار الكنسيه كانها واجب بعمله او وظيفه ومكنتش بحس باى فرح او اى احساس ومكنتش بمارسها بانتظام على حسب مزاجى وابتدت الخطيه تسيطر عليا وكنت عايز احكلى على اللى جوايا لاب اعترافى خفت انى احكى لانى كنت جبان فى الفتره دى. مرت عليا تجارب فشل عاماً فى حياتى كل يوم كان الجدار الضعيف بينى وبين ربنا بيذاد وبكل تجربه بيذيد اكتر وكنت بروح قدسات بس على فترات بعيده كل فين وفين لحد ما مرت اصعب تجربه عليا وهى تجربه رسوبى فى سنه من السنسن فى الكليه هنا قررت انى ابعد عن ربنا واقطع اى صله كانت ليا بالكنيسه لانى كنت فى حاله اكتئاب وياس من حياتى لانى ادركت وقتها انى ربنا مكنش معايا وانى مكنتش معاه لدرجه ووصلت انى فكرت انى لا وجود لربنا.قعدت على هذه الفتره 3 شهور فى هذا الالم بعد فتره رحت لاب اعترافى وحكيت له حاول معايا وكنت عنده اسبوعيا وكانت فتره صعبه بالنسبه لى وكان بيدنى امل فى كل مره لكن الامل بيزول مفعوله بعدها بي يوم لانى كنت بفكر فى الكلام و فى الموضوع ككل وهل هيتحل ولا لانى كان موضوع محور حياتى واملى وطموحى كان اغلب تفكرى اليومى فيه وكان بيرشدنى وكان بيقولى اقرا كذا وكذا وكان بيقول لى انا واثق انك هتتغير وكنت بعارضه وكنت بعمل اللى بيقول عليه لكن كنت بذاد ضيقه بعد ضيقه ومحستش باى تغير وقلت لنفسى مفيش فايدة .اديته قرارى فى اخره مره وقلت له انا خلاص هبعد عن ربنا مش بيحبنى ومش عايز يغيرنى او يجبنى ليه وانا مش حاسس بوجوده وهو كان بيقنعنى بعكس دة وقلتله انا هبعد لو عايزنى ربنا هيجينى وانا هنسى فكره البحث عنه وقلت له انا هنسى الموضوع لكن للاسف منستهوش ومرحتش تانى وبعدت عن اى صله تربطنى بالكنيسه وانا دلوقتى مش عارف اعمل ايه انا ياس من حياتى ومن نفسى وبتمنى انى اموت النهارده قبل بكره
besho
جميل فكرة انك بتبحث عن ربنا، عكس ناس كتيرة بتهرب من ربنا لكن انت جواك حاجة جميلة انك بتبحث عن ربنا
زى القديس اوغسطينوس لما قال "تظل نفوسنا قلقة الى ان ترتاح فيك" و ياريت انك تكمل رحلة البحث دى و متتخلاش عنها ابدا لانها رحلة حياة
زى عذراء النشيد فى سفر نشيد الانشاد لما دورت على ربنا و ملقيتهوش،
(نَشِيدُ الأَنْشَادِ 5 : 6) فتحت لحبيبي لكن حبيبي تحول و عبر نفسي خرجت عندما ادبر طلبته فما وجدته دعوته فما اجابني.
ساعات بيبقى فيه اوقات تخلى يعنى ربنا يبان انه مش معانا، تدور عليه تحس انك مش لاقيه
وده بيكون لمصلحتنا زى ولد صغير بيتعلم المشى و عايز ايدين باباه و باباه يسيبه علشان يتعلم المشى و ميعتمدتش على باباه فى كل صغيرة و كبيرة لكن شوف فرحة الاب بإبنه لما يتعلم المشى و يكبر و يعتمد على نفسه
عايزك تشوف عذراء النشيد لما ماكانتش لاقيه ربنا و بعد كده لقيته بتقول ايه؟!!
(نَشِيدُ الأَنْشَادِ 3 : 4) فما جاوزتهم الا قليلا حتى وجدت من تحبه نفسي فامسكته و لم ارخه حتى ادخلته بيت امي و حجرة من حبلت بي
يعنى لما لقيته بعد طول بحث و بعد تعب وبعد ما وجدها الحرس و ضربوها(الشيطان) لما لقيت عريسها وحبيبها اللى هوه المسيح، مسكته و كلبشت فيه ومسابتهوش تانى، عرفت ازاى تمسك فيه، عرفة انه البعد عن ربنا موت، و القرب منه حياة عرفت انه مصيرها معاه و بعدها عنه هوه موت محقق!
و التمسك بيه يعنى التناول من جسد ربنا و دمه و الثبات فيه حفظ وصاياه و الموضوع مش لما هو مكلمنيش، خلاص انا مش هعرفه تانى.....مين الخسران فى القرار ده؟! انا بحط قرارات تضرنى بخاصم خالق الكل، اخاصم من مات لأجلى؟! أخاصم ضابط الكل و ملك الملوك و رب الارباب!!!
منطقيا